Znaleziono depesz: 10793
2000-02-01 17:26 Istota i rodzaje życia konsekrowanego

Zakonnicy i zakonnice, mnisi i mniszki, pustelnicy i świeccy konsekrowani, dziewice poświęcone Bogu i wdowy konsekrowane - wszyscy oni należą do jednej rodziny osób prowadzących życie konsekrowane, którego istota polega na naśladowaniu Chrystusa poprzez zachowywanie czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Z okazji Jubileuszu Życia Konsekrowanego, który jest obchodzony w Kościele katolickim 2 lutego, KAI publikuje opracowanie tłumaczące istotę życia konsekrowanego i jego obecnie formy.

Istota życia konsekrowanego
Istota życia konsekrowanego polega na naśladowaniu Chrystusa na drodze rad ewangel.

Co prawda wszyscy wierni w Kościele są wezwani do naśladowania Chrystusa, jednak osoby konsekrowane są powołane do szczególnej zażyłości z Jezusem i oddaniu się Mu w sposób "niepodzielny" - podkreśla posynodalna adhortacja apostolska Jana Pawła II "Vita consecrata" (Vc 1) z 1996 r., będąca aktualnie podstawowym dokumentem dotyczącym życia konsekrowanego. Żyjąc w posłuszeństwie, niczego nie posiadając na własność i zachowując czystość, przyjmują najbardziej radykalną formę życia Ewangelią na ziemi. Warto podkreślić, że ślubowanie rad ewangelicznych zakłada istnienie swoistego daru Ducha Świętego, umożliwiającego osobie konsekrowanej wytrwanie w nich. Jan Paweł II w "Vita consecrata" podkreśla, że z trzech kategorii członków Kościoła: świeckich, szafarzy i osób konsekrowanych, tym ostatnim należy przyznać obiektywne pierwszeństwo w ukazywaniu świętości Kościoła, oni też najpełniej urzeczywistniają cel Kościoła, tzn. uświęcenie ludzkości (por. Vc 32).
Osoby konsekrowane praktykują rady ewangeliczne przez tzw. profesję (łac. professio - wyznanie, przyrzeczenie), czyli śluby składane publicznie wobec przedstawicieli Kościoła. Pierwsze śluby składa się zwykle na rok, po upływie którego mogą być ponawiane. Śluby te określane są jako czasowe. Po kilkakrotnych ponowieniach składa się śluby wieczyste, obowiązujące do końca życia, nazywane profesją wieczystą. Rady ewangeliczne stanowią główną oś życia zakonnego, dotykają trzech istotnych dziedzin egzystencji i życiowych odniesień osoby ludzkiej. Ślub czystości zawiera w sobie obowiązek doskonałej wstrzemięźliwości w celibacie. Nie jest on tylko dobrowolną rezygnacją z małżeństwa i życia rodzinnego, ale wyborem Chrystusa jako jedynej miłości. Ślub ubóstwa zobowiązuje osoby konsekrowane do życia pracowitego i ubogiego, dalekiego od ziemskich bogactw. Zobowiązuje też do zależności od przełożonych w używaniu i dysponowaniu dobrami materialnymi. Życie w ubóstwie pomaga osobom konsekrowanym zdobywać wolność wewnętrzną poprzez oderwanie od przywiązań do rzeczy materialnych i kierowanie uwagi na dobra duchowe i solidarność międzyludzką. Przez ślub posłuszeństwa osoby konsekrowane zobowiązują się do podporządkowania własnej woli prawowitym przełożonym, gdy wydają oni polecenia zgodne z ewangelią i konstytucjami instytutu. Osoby zakonne przez ten ślub włączają się w realizację planów Boga na wzór Chrystusa pełniącego zawsze wolę Ojca.

Formy życia konsekrowanego
Adhortacja posynodalna "Vita consecrata" rozróżnia pięć form życia konsekrowanego: instytuty zakonne oddane całkowicie kontemplacji, instytuty zakonne oddane dziełom apostolskim tzw. czynne, instytuty świeckie, stowarzyszenia życia apostolskiego oraz stan dziewic, pustelników i wdów poświęconych Bogu (por. Vc 5-12).

Instytuty oddane kontemplacji
Instytuty oddane kontemplacji są najstarszą formą życia konsekrowanego, istniejącą od pierwszych wieków chrześcijaństwa. Członkowie tych instytutów - mnisi i mniszki - skupiają całe swoje życie i działanie wokół modlitwy i kontemplacji Boga. Łączą oni życie wewnętrzne z pracą, wysiłek ascezy osobistej z rozważaniem słowa Bożego, sprawowaniem liturgii i modlitwą. Członkowie tych instytutów trwają w samotności i milczeniu, zwykle nie podejmują dzieł na zewnątrz domu zakonnego. Naśladują oni swoim życiem i misją Chrystusa modlącego się na Górze Oliwnej. W historii powstawały różne odmiany życia mniszego, np. eremici prowadzą życie ascetyczne w samotności, pojedynczo lub zbiorowo, najczęściej mieszkają w klasztorach nazywanych eremami, natomiast cenobici prowadzą życie wspólne w klasztorach - cenobiach, według określonej reguły i pod kierownictwem przełożonego. Do zakonów kontemplacyjnych należą m.in. trapiści, kartuzi, kameduli, a z żeńskich np. benedyktynki, kamedułki, karmelitanki, wizytki.

Instytuty życia konsekrowanego oddane dziełom apostolskim, tzw. czynne
Obecnie najpopularniejszą formą życia konsekrowanego są instytuty życia konsekrowanego oddane dziełom apostolskim, tzw. czynne. Należą do nich liczne wspólnoty zakonne męskie i żeńskie, oddające się działalności apostolskiej, misyjnej, charytatywnej oraz innym dziełom. Ich członkowie, m.in. prowadzą placówki dydaktyczno-wychowawcze jak szkoły, bursy czy przedszkola, np. salezjanie, michalici, służebniczki, niepokalanki, czy nazaretanki. Kierują także domami opiekuńczo-leczniczymi, jak domy samotnej matki, czy domy starców, np. bonifratrzy, elżbietanki, czy felicjanki. Prowadzą również punkty charytatywne jak przytuliska, czy kuchnie dla ubogich, np. albertyni, orioniści czy albertynki. Nową formą zaangażowania instytutów czynnych jest ewangelizacja poprzez środki masowego przekazu, np. pauliści i paulistki, czy redemprotyści. Do istotnych cech tych instytutów należą: konsekracja, życie charyzmatem założyciela, życie we wspólnocie, modlitwa i apostolstwo. W Polsce większość instytutów zakonnych męskich i żeńskich należy do instytutów życia konsekrowanego oddanych dziełom apostolskim.

Instytuty świeckie
Nową formą życia konsekrowanego, powstałą w naszych czasach, są instytuty świeckie. Należą do nich kobiety i mężczyźni którzy żyją w duchu rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, pozostając we własnych środowiskach. Pracują oni w różnych zawodach podobnie jak inni świeccy i "pośród świata" realizują swoje oddanie Bogu, np. w Polsce do instytutu świeckiego należy pani senator. Oryginalnością tego powołania jest oddanie się Bogu poprzez złożenie ślubów i pozostanie w świecie. Oficjalnego zatwierdzenia tej formy życia konsekrowanego dokonał Pius XII konstytucją apostolską Provida Mater Ecclesia z 2 lutego 1947 r. W Kościele istnieją także instytuty świeckie skupiające kapłanów.
W Polsce do instytutów świeckich należy ponad 1,1 tys. osób, w większości kobiet, choć rozwijają się i męskie instytuty świeckie. Najliczniejsze z nich to: skupiający ok. 140 członkiń karmelitański instytut "Elianum", Instytut Świecki Pomocnic Maryi Jasnogórskiej Matki Kościoła - popularnie nazywany "Ósemką" oraz Instytut Niepokalanej Matki Kościoła.

Stowarzyszenia życia apostolskiego
W Kościele działają też stowarzyszenia życia apostolskiego męskie i żeńskie. Od instytutów zakonnych różnią się brakiem ślubów, a od instytutów świeckich - prowadzeniem życia braterskiego we wspólnocie. Stowarzyszenia życia apostolskiego charakteryzują się następującymi cechami: apostolstwem - realizowaniem własnego celu apostolskiego; wspólnotowością życia w działaniu określoną przez konstytucje; brakiem ślubów publicznych - jedynie niektóre wspólnoty podejmują praktykę rad ewangelicznych w oparciu o przepisy przewidziane we własnych konstytucjach. W Polsce najbardziej znane stowarzyszenia ży
bł / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 01 lutego 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-02-01 17:26 -

Zakonnicy i zakonnice, mnisi i mniszki, pustelnicy i świeccy konsekrowani, dziewice poświęcone Bogu i wdowy konsekrowane - wszyscy oni należą do jednej rodziny osób prowadzących życie konsekrowane, którego istota polega na naśladowaniu Chrystusa poprzez zachowywanie czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Z okazji Jubileuszu Życia Konsekrowanego, który jest obchodzony w Kościele katolickim 2 lutego, KAI publikuje opracowanie tłumaczące istotę życia konsekrowanego i jego obecnie formy.

Istota życia konsekrowanego
Istota życia konsekrowanego polega na naśladowaniu Chrystusa na drodze rad ewangel.

Co prawda wszyscy wierni w Kościele są wezwani do naśladowania Chrystusa, jednak osoby konsekrowane są powołane do szczególnej zażyłości z Jezusem i oddaniu się Mu w sposób "niepodzielny" - podkreśla posynodalna adhortacja apostolska Jana Pawła II "Vita consecrata" (Vc 1) z 1996 r., będąca aktualnie podstawowym dokumentem dotyczącym życia konsekrowanego. Żyjąc w posłuszeństwie, niczego nie posiadając na własność i zachowując czystość, przyjmują najbardziej radykalną formę życia Ewangelią na ziemi. Warto podkreślić, że ślubowanie rad ewangelicznych zakłada istnienie swoistego daru Ducha Świętego, umożliwiającego osobie konsekrowanej wytrwanie w nich. Jan Paweł II w "Vita consecrata" podkreśla, że z trzech kategorii członków Kościoła: świeckich, szafarzy i osób konsekrowanych, tym ostatnim należy przyznać obiektywne pierwszeństwo w ukazywaniu świętości Kościoła, oni też najpełniej urzeczywistniają cel Kościoła, tzn. uświęcenie ludzkości (por. Vc 32).
Osoby konsekrowane praktykują rady ewangeliczne przez tzw. profesję (łac. professio - wyznanie, przyrzeczenie), czyli śluby składane publicznie wobec przedstawicieli Kościoła. Pierwsze śluby składa się zwykle na rok, po upływie którego mogą być ponawiane. Śluby te określane są jako czasowe. Po kilkakrotnych ponowieniach składa się śluby wieczyste, obowiązujące do końca życia, nazywane profesją wieczystą. Rady ewangeliczne stanowią główną oś życia zakonnego, dotykają trzech istotnych dziedzin egzystencji i życiowych odniesień osoby ludzkiej. Ślub czystości zawiera w sobie obowiązek doskonałej wstrzemięźliwości w celibacie. Nie jest on tylko dobrowolną rezygnacją z małżeństwa i życia rodzinnego, ale wyborem Chrystusa jako jedynej miłości. Ślub ubóstwa zobowiązuje osoby konsekrowane do życia pracowitego i ubogiego, dalekiego od ziemskich bogactw. Zobowiązuje też do zależności od przełożonych w używaniu i dysponowaniu dobrami materialnymi. Życie w ubóstwie pomaga osobom konsekrowanym zdobywać wolność wewnętrzną poprzez oderwanie od przywiązań do rzeczy materialnych i kierowanie uwagi na dobra duchowe i solidarność międzyludzką. Przez ślub posłuszeństwa osoby konsekrowane zobowiązują się do podporządkowania własnej woli prawowitym przełożonym, gdy wydają oni polecenia zgodne z ewangelią i konstytucjami instytutu. Osoby zakonne przez ten ślub włączają się w realizację planów Boga na wzór Chrystusa pełniącego zawsze wolę Ojca.

Formy życia konsekrowanego
Adhortacja posynodalna "Vita consecrata" rozróżnia pięć form życia konsekrowanego: instytuty zakonne oddane całkowicie kontemplacji, instytuty zakonne oddane dziełom apostolskim tzw. czynne, instytuty świeckie, stowarzyszenia życia apostolskiego oraz stan dziewic, pustelników i wdów poświęconych Bogu (por. Vc 5-12).

Instytuty oddane kontemplacji
Instytuty oddane kontemplacji są najstarszą formą życia konsekrowanego, istniejącą od pierwszych wieków chrześcijaństwa. Członkowie tych instytutów - mnisi i mniszki - skupiają całe swoje życie i działanie wokół modlitwy i kontemplacji Boga. Łączą oni życie wewnętrzne z pracą, wysiłek ascezy osobistej z rozważaniem słowa Bożego, sprawowaniem liturgii i modlitwą. Członkowie tych instytutów trwają w samotności i milczeniu, zwykle nie podejmują dzieł na zewnątrz domu zakonnego. Naśladują oni swoim życiem i misją Chrystusa modlącego się na Górze Oliwnej. W historii powstawały różne odmiany życia mniszego, np. eremici prowadzą życie ascetyczne w samotności, pojedynczo lub zbiorowo, najczęściej mieszkają w klasztorach nazywanych eremami, natomiast cenobici prowadzą życie wspólne w klasztorach - cenobiach, według określonej reguły i pod kierownictwem przełożonego. Do zakonów kontemplacyjnych należą m.in. trapiści, kartuzi, kameduli, a z żeńskich np. benedyktynki, kamedułki, karmelitanki, wizytki.

Instytuty życia konsekrowanego oddane dziełom apostolskim, tzw. czynne
Obecnie najpopularniejszą formą życia konsekrowanego są instytuty życia konsekrowanego oddane dziełom apostolskim, tzw. czynne. Należą do nich liczne wspólnoty zakonne męskie i żeńskie, oddające się działalności apostolskiej, misyjnej, charytatywnej oraz innym dziełom. Ich członkowie, m.in. prowadzą placówki dydaktyczno-wychowawcze jak szkoły, bursy czy przedszkola, np. salezjanie, michalici, służebniczki, niepokalanki, czy nazaretanki. Kierują także domami opiekuńczo-leczniczymi, jak domy samotnej matki, czy domy starców, np. bonifratrzy, elżbietanki, czy felicjanki. Prowadzą również punkty charytatywne jak przytuliska, czy kuchnie dla ubogich, np. albertyni, orioniści czy albertynki. Nową formą zaangażowania instytutów czynnych jest ewangelizacja poprzez środki masowego przekazu, np. pauliści i paulistki, czy redemprotyści. Do istotnych cech tych instytutów należą: konsekracja, życie charyzmatem założyciela, życie we wspólnocie, modlitwa i apostolstwo. W Polsce większość instytutów zakonnych męskich i żeńskich należy do instytutów życia konsekrowanego oddanych dziełom apostolskim.

Instytuty świeckie
Nową formą życia konsekrowanego, powstałą w naszych czasach, są instytuty świeckie. Należą do nich kobiety i mężczyźni którzy żyją w duchu rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, pozostając we własnych środowiskach. Pracują oni w różnych zawodach podobnie jak inni świeccy i "pośród świata" realizują swoje oddanie Bogu, np. w Polsce do instytutu świeckiego należy pani senator. Oryginalnością tego powołania jest oddanie się Bogu poprzez złożenie ślubów i pozostanie w świecie. Oficjalnego zatwierdzenia tej formy życia konsekrowanego dokonał Pius XII konstytucją apostolską Provida Mater Ecclesia z 2 lutego 1947 r. W Kościele istnieją także instytuty świeckie skupiające kapłanów.
W Polsce do instytutów świeckich należy ponad 1,1 tys. osób, w większości kobiet, choć rozwijają się i męskie instytuty świeckie. Najliczniejsze z nich to: skupiający ok. 140 członkiń karmelitański instytut "Elianum", Instytut Świecki Pomocnic Maryi Jasnogórskiej Matki Kościoła - popularnie nazywany "Ósemką" oraz Instytut Niepokalanej Matki Kościoła.

Stowarzyszenia życia apostolskiego
W Kościele działają też stowarzyszenia życia apostolskiego męskie i żeńskie. Od instytutów zakonnych różnią się brakiem ślubów, a od instytutów świeckich - prowadzeniem życia braterskiego we wspólnocie. Stowarzyszenia życia apostolskiego charakteryzują się następującymi cechami: apostolstwem - realizowaniem własnego celu apostolskiego; wspólnotowością życia w działaniu określoną przez konstytucje; brakiem ślubów publicznych - jedynie niektóre wspólnoty podejmują praktykę rad ewangelicznych w oparciu o przepisy przewidziane we własnych konstytucjach. W Polsce najbardziej znane stowarzyszenia ży
bł / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 01 lutego 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-02-01 17:26 Istota i rodzaje życia konsekrowanego

Zakonnicy i zakonnice, mnisi i mniszki, pustelnicy i świeccy konsekrowani, dziewice poświęcone Bogu i wdowy konsekrowane - wszyscy oni należą do jednej rodziny osób prowadzących życie konsekrowane, którego istota polega na naśladowaniu Chrystusa poprzez zachowywanie czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Z okazji Jubileuszu Życia Konsekrowanego, który jest obchodzony w Kościele katolickim 2 lutego, KAI publikuje opracowanie tłumaczące istotę życia konsekrowanego i jego obecnie formy.

Istota życia konsekrowanego
Istota życia konsekrowanego polega na naśladowaniu Chrystusa na drodze rad ewangel.

Co prawda wszyscy wierni w Kościele są wezwani do naśladowania Chrystusa, jednak osoby konsekrowane są powołane do szczególnej zażyłości z Jezusem i oddaniu się Mu w sposób "niepodzielny" - podkreśla posynodalna adhortacja apostolska Jana Pawła II "Vita consecrata" (Vc 1) z 1996 r., będąca aktualnie podstawowym dokumentem dotyczącym życia konsekrowanego. Żyjąc w posłuszeństwie, niczego nie posiadając na własność i zachowując czystość, przyjmują najbardziej radykalną formę życia Ewangelią na ziemi. Warto podkreślić, że ślubowanie rad ewangelicznych zakłada istnienie swoistego daru Ducha Świętego, umożliwiającego osobie konsekrowanej wytrwanie w nich. Jan Paweł II w "Vita consecrata" podkreśla, że z trzech kategorii członków Kościoła: świeckich, szafarzy i osób konsekrowanych, tym ostatnim należy przyznać obiektywne pierwszeństwo w ukazywaniu świętości Kościoła, oni też najpełniej urzeczywistniają cel Kościoła, tzn. uświęcenie ludzkości (por. Vc 32).
Osoby konsekrowane praktykują rady ewangeliczne przez tzw. profesję (łac. professio - wyznanie, przyrzeczenie), czyli śluby składane publicznie wobec przedstawicieli Kościoła. Pierwsze śluby składa się zwykle na rok, po upływie którego mogą być ponawiane. Śluby te określane są jako czasowe. Po kilkakrotnych ponowieniach składa się śluby wieczyste, obowiązujące do końca życia, nazywane profesją wieczystą. Rady ewangeliczne stanowią główną oś życia zakonnego, dotykają trzech istotnych dziedzin egzystencji i życiowych odniesień osoby ludzkiej. Ślub czystości zawiera w sobie obowiązek doskonałej wstrzemięźliwości w celibacie. Nie jest on tylko dobrowolną rezygnacją z małżeństwa i życia rodzinnego, ale wyborem Chrystusa jako jedynej miłości. Ślub ubóstwa zobowiązuje osoby konsekrowane do życia pracowitego i ubogiego, dalekiego od ziemskich bogactw. Zobowiązuje też do zależności od przełożonych w używaniu i dysponowaniu dobrami materialnymi. Życie w ubóstwie pomaga osobom konsekrowanym zdobywać wolność wewnętrzną poprzez oderwanie od przywiązań do rzeczy materialnych i kierowanie uwagi na dobra duchowe i solidarność międzyludzką. Przez ślub posłuszeństwa osoby konsekrowane zobowiązują się do podporządkowania własnej woli prawowitym przełożonym, gdy wydają oni polecenia zgodne z ewangelią i konstytucjami instytutu. Osoby zakonne przez ten ślub włączają się w realizację planów Boga na wzór Chrystusa pełniącego zawsze wolę Ojca.

Formy życia konsekrowanego
Adhortacja posynodalna "Vita consecrata" rozróżnia pięć form życia konsekrowanego: instytuty zakonne oddane całkowicie kontemplacji, instytuty zakonne oddane dziełom apostolskim tzw. czynne, instytuty świeckie, stowarzyszenia życia apostolskiego oraz stan dziewic, pustelników i wdów poświęconych Bogu (por. Vc 5-12).

Instytuty oddane kontemplacji
Instytuty oddane kontemplacji są najstarszą formą życia konsekrowanego, istniejącą od pierwszych wieków chrześcijaństwa. Członkowie tych instytutów - mnisi i mniszki - skupiają całe swoje życie i działanie wokół modlitwy i kontemplacji Boga. Łączą oni życie wewnętrzne z pracą, wysiłek ascezy osobistej z rozważaniem słowa Bożego, sprawowaniem liturgii i modlitwą. Członkowie tych instytutów trwają w samotności i milczeniu, zwykle nie podejmują dzieł na zewnątrz domu zakonnego. Naśladują oni swoim życiem i misją Chrystusa modlącego się na Górze Oliwnej. W historii powstawały różne odmiany życia mniszego, np. eremici prowadzą życie ascetyczne w samotności, pojedynczo lub zbiorowo, najczęściej mieszkają w klasztorach nazywanych eremami, natomiast cenobici prowadzą życie wspólne w klasztorach - cenobiach, według określonej reguły i pod kierownictwem przełożonego. Do zakonów kontemplacyjnych należą m.in. trapiści, kartuzi, kameduli, a z żeńskich np. benedyktynki, kamedułki, karmelitanki, wizytki.

Instytuty życia konsekrowanego oddane dziełom apostolskim, tzw. czynne
Obecnie najpopularniejszą formą życia konsekrowanego są instytuty życia konsekrowanego oddane dziełom apostolskim, tzw. czynne. Należą do nich liczne wspólnoty zakonne męskie i żeńskie, oddające się działalności apostolskiej, misyjnej, charytatywnej oraz innym dziełom. Ich członkowie, m.in. prowadzą placówki dydaktyczno-wychowawcze jak szkoły, bursy czy przedszkola, np. salezjanie, michalici, służebniczki, niepokalanki, czy nazaretanki. Kierują także domami opiekuńczo-leczniczymi, jak domy samotnej matki, czy domy starców, np. bonifratrzy, elżbietanki, czy felicjanki. Prowadzą również punkty charytatywne jak przytuliska, czy kuchnie dla ubogich, np. albertyni, orioniści czy albertynki. Nową formą zaangażowania instytutów czynnych jest ewangelizacja poprzez środki masowego przekazu, np. pauliści i paulistki, czy redemprotyści. Do istotnych cech tych instytutów należą: konsekracja, życie charyzmatem założyciela, życie we wspólnocie, modlitwa i apostolstwo. W Polsce większość instytutów zakonnych męskich i żeńskich należy do instytutów życia konsekrowanego oddanych dziełom apostolskim.

Instytuty świeckie
Nową formą życia konsekrowanego, powstałą w naszych czasach, są instytuty świeckie. Należą do nich kobiety i mężczyźni którzy żyją w duchu rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, pozostając we własnych środowiskach. Pracują oni w różnych zawodach podobnie jak inni świeccy i "pośród świata" realizują swoje oddanie Bogu, np. w Polsce do instytutu świeckiego należy pani senator. Oryginalnością tego powołania jest oddanie się Bogu poprzez złożenie ślubów i pozostanie w świecie. Oficjalnego zatwierdzenia tej formy życia konsekrowanego dokonał Pius XII konstytucją apostolską Provida Mater Ecclesia z 2 lutego 1947 r. W Kościele istnieją także instytuty świeckie skupiające kapłanów.
W Polsce do instytutów świeckich należy ponad 1,1 tys. osób, w większości kobiet, choć rozwijają się i męskie instytuty świeckie. Najliczniejsze z nich to: skupiający ok. 140 członkiń karmelitański instytut "Elianum", Instytut Świecki Pomocnic Maryi Jasnogórskiej Matki Kościoła - popularnie nazywany "Ósemką" oraz Instytut Niepokalanej Matki Kościoła.

Stowarzyszenia życia apostolskiego
W Kościele działają też stowarzyszenia życia apostolskiego męskie i żeńskie. Od instytutów zakonnych różnią się brakiem ślubów, a od instytutów świeckich - prowadzeniem życia braterskiego we wspólnocie. Stowarzyszenia życia apostolskiego charakteryzują się następującymi cechami: apostolstwem - realizowaniem własnego celu apostolskiego; wspólnotowością życia w działaniu określoną przez konstytucje; brakiem ślubów publicznych - jedynie niektóre wspólnoty podejmują praktykę rad ewangelicznych w oparciu o przepisy przewidziane we własnych konstytucjach. W Polsce najbardziej znane stowarzyszenia ży
bł / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 01 lutego 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-31 19:11 Warszawa: drugi dzień przygotowań do Jubileuszu Życia Konsekrowanego

"Każda osoba konsekrowana jest powołana by służyć człowiekowi" - powiedział ks. Karol Dąbrowski CSMA podczas nieszporów odprawionych 31 stycznia, w drugim dniu triduum przygotowawczego przed Jubileuszem Życia Konsekrowanego. Śpiewane nieszpory z udziałem przedstawicieli wielu zgromadzeń i zakonów męskich i żeńskich odbyły się w kościele sióstr franciszkanek pw. św. Marcina w Warszawie,
Ks. Dąbrowski zwrócił uwagę na to, że osoby konsekrowane muszą stawać się świętymi by mogły świecić jasnością swoich cnót, a przez to oświecać ludziom drogi.

Ukazując postać św. ks. Bosko patrona dnia dzisiejszego podkreślił, że osoby konsekrowane muszą uczynić wszystko by człowiek, do którego zostały posłane mógł stać się uczestnikiem Królestwa Niebieskiego.
"Sekretem dobrze przeżytego powołania - powiedział ks. Dąbrowski - jest wprowadzenie w czyn religii ze wszystkimi jej konsekwencjami". Zaapelował też do zgromadzonych by nieustannie umacniani Ciałem Chrystusa służyli bliźnim, zwłaszcza tym, którzy wstępują w ich ślady, są przyszłością narodu i swoim życiem mają objawiać wiosnę chrześcijaństwa.
W archidiecezji warszawskiej są 224 instytuty życia konsekrowanego w tym 36 męskich skupiających 1027 zakonników, 415 kapłanów, 271 braci i 305 kleryków. Prowadzą oni 62 domy zakonne. Na terenie archidiecezji jest 198 instytutów żeńskich w tym 5 kontemplacyjnych i 2 instytuty świeckie. W zgromadzeniach żeńskich na terenie archidiecezji warszawskiej żyje 2630 osób mieszkających w 198 domach zakonnych.
ck

mc / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 31 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-31 19:11 Warszawa: drugi dzień przygotowań do Jubileuszu Życia Konsekrowanego

"Każda osoba konsekrowana jest powołana by służyć człowiekowi" - powiedział ks. Karol Dąbrowski CSMA podczas nieszporów odprawionych 31 stycznia, w drugim dniu triduum przygotowawczego przed Jubileuszem Życia Konsekrowanego. Śpiewane nieszpory z udziałem przedstawicieli wielu zgromadzeń i zakonów męskich i żeńskich odbyły się w kościele sióstr franciszkanek pw. św. Marcina w Warszawie,
Ks. Dąbrowski zwrócił uwagę na to, że osoby konsekrowane muszą stawać się świętymi by mogły świecić jasnością swoich cnót, a przez to oświecać ludziom drogi.

Ukazując postać św. ks. Bosko patrona dnia dzisiejszego podkreślił, że osoby konsekrowane muszą uczynić wszystko by człowiek, do którego zostały posłane mógł stać się uczestnikiem Królestwa Niebieskiego.
"Sekretem dobrze przeżytego powołania - powiedział ks. Dąbrowski - jest wprowadzenie w czyn religii ze wszystkimi jej konsekwencjami". Zaapelował też do zgromadzonych by nieustannie umacniani Ciałem Chrystusa służyli bliźnim, zwłaszcza tym, którzy wstępują w ich ślady, są przyszłością narodu i swoim życiem mają objawiać wiosnę chrześcijaństwa.
W archidiecezji warszawskiej są 224 instytuty życia konsekrowanego w tym 36 męskich skupiających 1027 zakonników, 415 kapłanów, 271 braci i 305 kleryków. Prowadzą oni 62 domy zakonne. Na terenie archidiecezji jest 198 instytutów żeńskich w tym 5 kontemplacyjnych i 2 instytuty świeckie. W zgromadzeniach żeńskich na terenie archidiecezji warszawskiej żyje 2630 osób mieszkających w 198 domach zakonnych.
ck

mc / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 31 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-31 16:10 Niezwykle bogaty program Wielkiego Jubileuszu w metropolii warszawskiej

Koncert Jeana Michela Jarre'a w 80. urodziny Jana Pawła II, Msza na placu Piłsudskiego z muzyką Beethovena, wizyty biskupów w instytucjach dobroczynnych i zebranie plenarne Konferencji Episkopatu Polski - to tylko niektóre punkty ogólnopolskich obchodów Wielkiego Jubileuszu Zbawienia w metropolii warszawskiej, zaplanowane na 18-21 maja. Wezmą w nich udział biskupi z całego świata, m.in. arcybiskup Sarajewa kard. Vinko Puljić.
Plan czterodniowych uroczystości obfituje w wydarzenia. Całość rozpocznie się 18 maja rano na Zamku Królewskim.

W południe przewidziano liturgię słowa w katedrze polowej związaną ze wspomnieniem zwycięstwa pod Monte Cassino. Po niej nastąpi poświęcenie seminarium Redemptoris Mater - przygotowującego kapłanów dla Drogi Neokatechumenalnej. Natomiast późnym popołudniem w kościele św. Stanisława Kostki - gdzie znajduje się grób ks. Jerzego Popiełuszki - zostanie zainaugurowany VII Tydzień Społeczny.
Jednak największa atrakcja czeka warszawiaków wieczorem: wielki otwarty koncert na placu Piłsudskiego z okazji 80. urodzin Jana Pawła II. Wystąpi Jean Michel Jarre - który ma wykonać urodzinowy utwór dla Ojca Świętego - a być może także Ricky Martin i Gloria Estefan oraz inni. Koncert zamierza transmitować Telewizja Polska i Eurowizja. Przygotowaniem koncertu zajmuje się fundacja "Promocja Talentu" Ewy Czeszejko-Sochackiej.
Kolejnego dnia, 19 maja rano, Episkopat Polski spotka się na 305. zebraniu plenarnym. W południe biskupi wyruszą do szpitali, domów starców, noclegowni, więzień i domów opieki z przesłaniem jubileuszowym. Po południu w diecezji warszawsko-praskiej rozpoczną się uroczystości ku czci św. Andrzeja Boboli.
Trzeci dzień to poranne obchody w Wilanowie i popołudniowa Msza na Placu Teatralnym. Rano na Polach Wilanowskich zostanie odprawiona liturgia słowa, połączona z wmurowaniem kamienia węgielnego pod Świątynię Świętej Opatrzności Bożej. O 12.30 planowana jest modlitwa przy Pomniku Państwa Podziemnego i Armii Krajowej. Najważniejszą uroczystością obchodów Jubileuszu w metropolii będzie natomiast popołudniowa Msza. Około godz. 17 rozpocznie się poetycki rachunek sumienia, można też będzie skorzystać z sakramentu pokuty sprawowanego przez kapłanów i biskupów. Godzinę później podczas Mszy Świętej zabrzmi "Missa Solemnis" Ludwiga van Beethovena. Eucharystii będzie przewodniczył kard. Vinko Puljić, a homilię wygłosi metropolita krakowski kard. Franciszek Macharski. Na koniec chór z orkiestrą wykonają jubileuszowe "Te Deum".
W niedzielę 21 maja zaproszeni biskupi z zagranicy będą celebrować Eucharystię w 12 kościołach archidiecezji warszawskiej. Natomiast Prymas Polski kard. Józef Glemp weźmie udział w transmitowanej przez radio Mszy w kościele Świętego Krzyża. Eucharystii będzie przewodniczył i homilię wygłosi bp Piotr Jarecki. Tego samego dnia po południu biskupi odwiedzą też parafię Secymin-Nowiny; wezmą tam udział w koronacji obrazu Matki Bożej Patronki Lasów Polskich.
mr / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 31 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-31 16:10 Niezwykle bogaty program Wielkiego Jubileuszu w metropolii warszawskiej

Koncert Jeana Michela Jarre'a w 80. urodziny Jana Pawła II, Msza na placu Piłsudskiego z muzyką Beethovena, wizyty biskupów w instytucjach dobroczynnych i zebranie plenarne Konferencji Episkopatu Polski - to tylko niektóre punkty ogólnopolskich obchodów Wielkiego Jubileuszu Zbawienia w metropolii warszawskiej, zaplanowane na 18-21 maja. Wezmą w nich udział biskupi z całego świata, m.in. arcybiskup Sarajewa kard. Vinko Puljić.
Plan czterodniowych uroczystości obfituje w wydarzenia. Całość rozpocznie się 18 maja rano na Zamku Królewskim.

W południe przewidziano liturgię słowa w katedrze polowej związaną ze wspomnieniem zwycięstwa pod Monte Cassino. Po niej nastąpi poświęcenie seminarium Redemptoris Mater - przygotowującego kapłanów dla Drogi Neokatechumenalnej. Natomiast późnym popołudniem w kościele św. Stanisława Kostki - gdzie znajduje się grób ks. Jerzego Popiełuszki - zostanie zainaugurowany VII Tydzień Społeczny.
Jednak największa atrakcja czeka warszawiaków wieczorem: wielki otwarty koncert na placu Piłsudskiego z okazji 80. urodzin Jana Pawła II. Wystąpi Jean Michel Jarre - który ma wykonać urodzinowy utwór dla Ojca Świętego - a być może także Ricky Martin i Gloria Estefan oraz inni. Koncert zamierza transmitować Telewizja Polska i Eurowizja. Przygotowaniem koncertu zajmuje się fundacja "Promocja Talentu" Ewy Czeszejko-Sochackiej.
Kolejnego dnia, 19 maja rano, Episkopat Polski spotka się na 305. zebraniu plenarnym. W południe biskupi wyruszą do szpitali, domów starców, noclegowni, więzień i domów opieki z przesłaniem jubileuszowym. Po południu w diecezji warszawsko-praskiej rozpoczną się uroczystości ku czci św. Andrzeja Boboli.
Trzeci dzień to poranne obchody w Wilanowie i popołudniowa Msza na Placu Teatralnym. Rano na Polach Wilanowskich zostanie odprawiona liturgia słowa, połączona z wmurowaniem kamienia węgielnego pod Świątynię Świętej Opatrzności Bożej. O 12.30 planowana jest modlitwa przy Pomniku Państwa Podziemnego i Armii Krajowej. Najważniejszą uroczystością obchodów Jubileuszu w metropolii będzie natomiast popołudniowa Msza. Około godz. 17 rozpocznie się poetycki rachunek sumienia, można też będzie skorzystać z sakramentu pokuty sprawowanego przez kapłanów i biskupów. Godzinę później podczas Mszy Świętej zabrzmi "Missa Solemnis" Ludwiga van Beethovena. Eucharystii będzie przewodniczył kard. Vinko Puljić, a homilię wygłosi metropolita krakowski kard. Franciszek Macharski. Na koniec chór z orkiestrą wykonają jubileuszowe "Te Deum".
W niedzielę 21 maja zaproszeni biskupi z zagranicy będą celebrować Eucharystię w 12 kościołach archidiecezji warszawskiej. Natomiast Prymas Polski kard. Józef Glemp weźmie udział w transmitowanej przez radio Mszy w kościele Świętego Krzyża. Eucharystii będzie przewodniczył i homilię wygłosi bp Piotr Jarecki. Tego samego dnia po południu biskupi odwiedzą też parafię Secymin-Nowiny; wezmą tam udział w koronacji obrazu Matki Bożej Patronki Lasów Polskich.
mr / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 31 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-31 13:09 Komitet Walki z Pornografią za większymi kompetencjami samorządów

Warszawski Komitet Walki z Pornografią postuluje zwiększenie kompetencji samorządów w walce z patologiami, przede wszystkim z pornografią, popiera również inicjatywy parlamentarne zmierzające do jej ograniczenia. 31 stycznia w Warszawie odbyła się konferencja prasowa Komitetu.
Członkowie Komitetu uważają, że pornografii najskuteczniej mogą przeciwstawić się lokalne samorządy, poprzez egzekwowanie istniejącego prawa zakazującego eksponowania pornografii i wprowadzanie lokalnych zarządzeń ograniczających.

Jako przykład podali działania samorządu Warszawy, który zapowiedział, że nie przedłuży pozwolenia na handel na targowiskach gminnych tym sprzedawcom, którzy rozprowadzają pisma pornograficzne. Według Komitetu skuteczność walki z porgnorgafią znacznie by się zwiększyła, gdyby lokalna policja podlegała samorządom.
Według członka Komitetu Mariusza Dzierżawskiego, należy tu korzystać z doświadczeń amerykańskich. Burmistrz Nowego Jorku Rudolf Giuliani m.in. usunął z centrum tego miasta wszystkie sex-shopy i kina porno. Według Dzierżawskiego działania Giulianiego wydatnie przyczyniły się do spadku przestępstw i zwiększenia bezpieczeństwa w Nowym Jorku. W podobnym kierunku powinny iść działania polskich samorządów.
Dzierżawski ostro skrytykował istniejące przepisy Kodeksu Karnego, który dopuszcza 15-letnie dzieci do produkcji pornografii, a jednocześnie zabraniają używania do tego rodzaju produkcji zwierząt. - To ewenement w skali światowej, że w Polsce zwierzęta są chronione przed wykorzystywaniem do produkcji pornografii, a dzieci nie - podkreślił.
W specjalnym oświadczeniu Komitet poparł inicjatywę Sejmu zmierzającą do ograniczenia pornografii, szczególnie dziecięcej, a także poprawkę Senatu zakazującą wszelkiej pornografii. Według Dzierżawskiego nie ma sensu wprowadzanie do ustawodawstwa definicji pornografii, gdyż "każdy normalny człowiek potrafi odróżnić pornografię od sztuki". Zdumiewa go zachowanie prokuratorów, którzy odmawiają ścigania przestępstw za rozpowszechnianie pornografii, tłumacząc się brakiem definicji. - Kiedy poprosimy kioskarza o pismo pornograficzne bez problemu otrzymamy żądany towar. Jeśli prokurator nie wie, co to jest pornografia, wymieńmy prokuratorów na kioskarzy - ironizował Dzierżawski, zarzucając wymiarowi sprawiedliwości złą wolę.
Jednocześnie z satysfakcją odniósł się do zapowiedzi Ministerstwa Sprawiedliwości o nowelizacji Kodeksu Karnego w kierunku zaostrzenia kar, m.in. za pornografię i przestępstwa na tle seksualnym. - Postulowaliśmy takie rozwiązania już przed dwoma laty, gdy nowy kodeks wchodził w życie, praktyka pokazała, że mieliśmy rację - podkreślał Dzierżawski.
W najbliższym czasie Komitet Walki z Pornografią wraz z innymi organizacjami dostrzegającymi rangę problemu, m.in. Polską Federacją Ruchów Obrony Życia podejmie kampanię informacyjną na rzecz wprowadzania i egzekwowania zakazu pornografii - zapowiedział członek Komitetu Andrzej Tadeusiak.
Planuje się m.in. wysyłanie do marszałka Sejmu i prezydenta kilkuset tysięcy kartek pocztowych domagających się zakazu pornografii. - "Uważamy, że wobec zbliżających się wyborów, politycy okażą się wrażliwi na postulaty znacznych grup obywateli" - podkreślają członkowie Komitetu.
bł / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 31 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-31 13:09 Komitet Walki z Pornografią za większymi kompetencjami samorządów

Warszawski Komitet Walki z Pornografią postuluje zwiększenie kompetencji samorządów w walce z patologiami, przede wszystkim z pornografią, popiera również inicjatywy parlamentarne zmierzające do jej ograniczenia. 31 stycznia w Warszawie odbyła się konferencja prasowa Komitetu.
Członkowie Komitetu uważają, że pornografii najskuteczniej mogą przeciwstawić się lokalne samorządy, poprzez egzekwowanie istniejącego prawa zakazującego eksponowania pornografii i wprowadzanie lokalnych zarządzeń ograniczających.

Jako przykład podali działania samorządu Warszawy, który zapowiedział, że nie przedłuży pozwolenia na handel na targowiskach gminnych tym sprzedawcom, którzy rozprowadzają pisma pornograficzne. Według Komitetu skuteczność walki z porgnorgafią znacznie by się zwiększyła, gdyby lokalna policja podlegała samorządom.
Według członka Komitetu Mariusza Dzierżawskiego, należy tu korzystać z doświadczeń amerykańskich. Burmistrz Nowego Jorku Rudolf Giuliani m.in. usunął z centrum tego miasta wszystkie sex-shopy i kina porno. Według Dzierżawskiego działania Giulianiego wydatnie przyczyniły się do spadku przestępstw i zwiększenia bezpieczeństwa w Nowym Jorku. W podobnym kierunku powinny iść działania polskich samorządów.
Dzierżawski ostro skrytykował istniejące przepisy Kodeksu Karnego, który dopuszcza 15-letnie dzieci do produkcji pornografii, a jednocześnie zabraniają używania do tego rodzaju produkcji zwierząt. - To ewenement w skali światowej, że w Polsce zwierzęta są chronione przed wykorzystywaniem do produkcji pornografii, a dzieci nie - podkreślił.
W specjalnym oświadczeniu Komitet poparł inicjatywę Sejmu zmierzającą do ograniczenia pornografii, szczególnie dziecięcej, a także poprawkę Senatu zakazującą wszelkiej pornografii. Według Dzierżawskiego nie ma sensu wprowadzanie do ustawodawstwa definicji pornografii, gdyż "każdy normalny człowiek potrafi odróżnić pornografię od sztuki". Zdumiewa go zachowanie prokuratorów, którzy odmawiają ścigania przestępstw za rozpowszechnianie pornografii, tłumacząc się brakiem definicji. - Kiedy poprosimy kioskarza o pismo pornograficzne bez problemu otrzymamy żądany towar. Jeśli prokurator nie wie, co to jest pornografia, wymieńmy prokuratorów na kioskarzy - ironizował Dzierżawski, zarzucając wymiarowi sprawiedliwości złą wolę.
Jednocześnie z satysfakcją odniósł się do zapowiedzi Ministerstwa Sprawiedliwości o nowelizacji Kodeksu Karnego w kierunku zaostrzenia kar, m.in. za pornografię i przestępstwa na tle seksualnym. - Postulowaliśmy takie rozwiązania już przed dwoma laty, gdy nowy kodeks wchodził w życie, praktyka pokazała, że mieliśmy rację - podkreślał Dzierżawski.
W najbliższym czasie Komitet Walki z Pornografią wraz z innymi organizacjami dostrzegającymi rangę problemu, m.in. Polską Federacją Ruchów Obrony Życia podejmie kampanię informacyjną na rzecz wprowadzania i egzekwowania zakazu pornografii - zapowiedział członek Komitetu Andrzej Tadeusiak.
Planuje się m.in. wysyłanie do marszałka Sejmu i prezydenta kilkuset tysięcy kartek pocztowych domagających się zakazu pornografii. - "Uważamy, że wobec zbliżających się wyborów, politycy okażą się wrażliwi na postulaty znacznych grup obywateli" - podkreślają członkowie Komitetu.
bł / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 31 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-30 19:21 Prymas Polski: pornografia degraduje godność człowieka

"Pornografia degraduje godność człowieka i sprowadza go do roli niewolnika nałogu; w takich sytuacjach trzeba sięgnąć po pomoc Jezusa Chrystusa" - powiedział 30 stycznia Prymas Polski kard. Józef Glemp podczas Mszy Świętej w warszawskiej archikatedrze św. Jana Chrzciciela. Celebracją Eucharystii hierarcha rozpoczął wizytację parafii katedralnej.
"Wizytacja to nie tylko przegląd administracji parafialnej, ale i tego, co jest życiem sakramentalnym" - stwierdził kard. Glemp. Podkreślił, że katedra jest miejscem wydarzeń bardzo ważnych nie tylko dla tutejszej parafii, ale dla Warszawy, a nawet ca.

Dodał, że "na pełny obraz parafii, oprócz wydarzeń wielkich, składają się przede wszystkim te drobne i powszednie: codzienne Msze Święte, udzielane sakramenty i praca poszczególnych grup parafialnych".
Na terenie parafii katedralnej mieszka ok. 7 tys. osób. Swym zasięgiem obejmuje ona m.in. plac Piłsudskiego z Grobem Nieznanego Żołnierza, a także plac Teatralny z Teatrem Wielkim. Znajduje się tu 10 kościołów, w tym zakonnych, ze znakomitymi duszpasterzami. Sprawia to, że parafianie częściej uczęszczają na Msze do tych świątyń, przy których mieszkają, niż do katedry. Trudno jest zatem ocenić ilość osób uczestniczących we Mszach Świętych, gdyż do tutejszych kościołów przyjeżdżają także mieszkańcy innych części Warszawy oraz turyści. Na terenie parafii działa wiele ruchów i stowarzyszeń katolickich, a także poradnie i ośrodki pomocy charytatywnej.
per / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 30 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-30 19:21 Prymas Polski: pornografia degraduje godność człowieka

"Pornografia degraduje godność człowieka i sprowadza go do roli niewolnika nałogu; w takich sytuacjach trzeba sięgnąć po pomoc Jezusa Chrystusa" - powiedział 30 stycznia Prymas Polski kard. Józef Glemp podczas Mszy Świętej w warszawskiej archikatedrze św. Jana Chrzciciela. Celebracją Eucharystii hierarcha rozpoczął wizytację parafii katedralnej.
"Wizytacja to nie tylko przegląd administracji parafialnej, ale i tego, co jest życiem sakramentalnym" - stwierdził kard. Glemp. Podkreślił, że katedra jest miejscem wydarzeń bardzo ważnych nie tylko dla tutejszej parafii, ale dla Warszawy, a nawet ca.

Dodał, że "na pełny obraz parafii, oprócz wydarzeń wielkich, składają się przede wszystkim te drobne i powszednie: codzienne Msze Święte, udzielane sakramenty i praca poszczególnych grup parafialnych".
Na terenie parafii katedralnej mieszka ok. 7 tys. osób. Swym zasięgiem obejmuje ona m.in. plac Piłsudskiego z Grobem Nieznanego Żołnierza, a także plac Teatralny z Teatrem Wielkim. Znajduje się tu 10 kościołów, w tym zakonnych, ze znakomitymi duszpasterzami. Sprawia to, że parafianie częściej uczęszczają na Msze do tych świątyń, przy których mieszkają, niż do katedry. Trudno jest zatem ocenić ilość osób uczestniczących we Mszach Świętych, gdyż do tutejszych kościołów przyjeżdżają także mieszkańcy innych części Warszawy oraz turyści. Na terenie parafii działa wiele ruchów i stowarzyszeń katolickich, a także poradnie i ośrodki pomocy charytatywnej.
per / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 30 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-27 17:08 Warszawa: konferencja komitetu walki z pornografią - zaproszenie

Warszawski Komitet Walki z Pornografią zaprasza na konferencję prasową 31 stycznia o godz. 11 w klubie im. Włodzimierza Pietrzaka przy ul. Pięknej 16b (wejście od Mokotowskiej)
Podczas konferencji poruszona będzie kwestia nowelizacji kodeksu karnego, działań przeciw pornografii podjętych przez Zarząd Warszawy; goście ocenią też 3 lata działalności komitetu.
.

Warszawski Komitet Walki z Pornografią zaprasza na konferencję prasową 31 stycznia o godz. 11 w klubie im. Włodzimierza Pietrzaka przy ul. Pięknej 16b (wejście od Mokotowskiej)
Podczas konferencji poruszona będzie kwestia nowelizacji kodeksu karnego, działań przeciw pornografii podjętych przez Zarząd Warszawy; goście ocenią też 3 lata działalności komitetu.
mr / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 27 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-27 17:08 Warszawa: konferencja komitetu walki z pornografią - zaproszenie

Warszawski Komitet Walki z Pornografią zaprasza na konferencję prasową 31 stycznia o godz. 11 w klubie im. Włodzimierza Pietrzaka przy ul. Pięknej 16b (wejście od Mokotowskiej)
Podczas konferencji poruszona będzie kwestia nowelizacji kodeksu karnego, działań przeciw pornografii podjętych przez Zarząd Warszawy; goście ocenią też 3 lata działalności komitetu.
.

Warszawski Komitet Walki z Pornografią zaprasza na konferencję prasową 31 stycznia o godz. 11 w klubie im. Włodzimierza Pietrzaka przy ul. Pięknej 16b (wejście od Mokotowskiej)
Podczas konferencji poruszona będzie kwestia nowelizacji kodeksu karnego, działań przeciw pornografii podjętych przez Zarząd Warszawy; goście ocenią też 3 lata działalności komitetu.
mr / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 27 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-27 12:03 Prof. Strzembosz nowym prezesem Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców

Profesor Adam Strzembosz został wybrany nowym prezesem zarządu głównego Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców (KSW). Wyboru dokonano podczas walnego zgromadzenia delegatów KSW w Konstancinie Jeziornej koło Warszawy.
Prof. Strzembosz jest obecnie wykładowcą Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Znany jest jako wychowawca wielu pokoleń młodzieży, pierwszy prezes Sądu Najwyższego, członek-założyciel KSW. W rozmowie z KAI podkreślił, że obecnie głównym celem Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców jest podjęcie pracy wychowawczej w szkołach oraz organizowanie formacji członków KSW z szeroką pr.

Stowarzyszenie chce też powoływać szkoły katolickie o programie opartym na wartościach chrześcijańskich. "W takich szkołach relacje między nauczycielem a uczniem byłyby oparte na zaufaniu, szacunku i odpowiedzialności" - powiedział Strzembosz.
Katolickie Stowarzyszenie Wychowawców zostało zarejestrowane 20 września 1989 r. przez Sąd Wojewódzki w Warszawie. Zrzesza ono osoby, uznające problemy wychowania i kształcenia młodego pokolenia za przedmiot szczególnego zainteresowania i troski. Skupia nauczycieli, wychowawców, rodziców, katechetów i duszpasterzy. Głównym zadaniem KSW jest organizowanie katolickich środowisk wychowawczych, podejmowanie działań interwencyjnych w sytuacjach zagrożenia dobra młodego pokolenia, wychowawcy, nauczyciela oraz dobra i trwałości rodziny. Stowarzyszenie organizuje też stałą formację dla członków KSW.
Katolickie Stowarzyszenie Wychowawców posiada 25 oddziałów i 36 kół, do których należy ponad 2 tys. osób.
kdr / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 27 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-27 12:03 Prof. Strzembosz nowym prezesem Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców

Profesor Adam Strzembosz został wybrany nowym prezesem zarządu głównego Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców (KSW). Wyboru dokonano podczas walnego zgromadzenia delegatów KSW w Konstancinie Jeziornej koło Warszawy.
Prof. Strzembosz jest obecnie wykładowcą Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Znany jest jako wychowawca wielu pokoleń młodzieży, pierwszy prezes Sądu Najwyższego, członek-założyciel KSW. W rozmowie z KAI podkreślił, że obecnie głównym celem Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców jest podjęcie pracy wychowawczej w szkołach oraz organizowanie formacji członków KSW z szeroką pr.

Stowarzyszenie chce też powoływać szkoły katolickie o programie opartym na wartościach chrześcijańskich. "W takich szkołach relacje między nauczycielem a uczniem byłyby oparte na zaufaniu, szacunku i odpowiedzialności" - powiedział Strzembosz.
Katolickie Stowarzyszenie Wychowawców zostało zarejestrowane 20 września 1989 r. przez Sąd Wojewódzki w Warszawie. Zrzesza ono osoby, uznające problemy wychowania i kształcenia młodego pokolenia za przedmiot szczególnego zainteresowania i troski. Skupia nauczycieli, wychowawców, rodziców, katechetów i duszpasterzy. Głównym zadaniem KSW jest organizowanie katolickich środowisk wychowawczych, podejmowanie działań interwencyjnych w sytuacjach zagrożenia dobra młodego pokolenia, wychowawcy, nauczyciela oraz dobra i trwałości rodziny. Stowarzyszenie organizuje też stałą formację dla członków KSW.
Katolickie Stowarzyszenie Wychowawców posiada 25 oddziałów i 36 kół, do których należy ponad 2 tys. osób.
kdr / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 27 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-26 15:40 Katolicki Festiwal w Niepokalanowie przyciąga czołówkę polskich dokumentalistów

To jeden z najciekawszych festiwali filmów dokumentalnych, gromadzący czołówkę polskich dokumentalistów - ocenił Międzynarodowy Katolicki Festiwal Filmów i Multimediów w Niepokalanowie jego dyrektor Zygmunt Gutowski. W Warszawie 26 stycznia odbyła się konferencja prasowa zapowiadająca XV Międzynarodowy Katolicki Festiwal Filmów i Multimediów Niepokalanów 2000, który odbędzie się 22-28 maja 2000 r.
Podczas tegorocznej edycji festiwalu organizatorzy zapowiedzieli 20 godzin projekcji filmów z całego świata zgłoszonych do konkursu.

Ponadto każdego wieczoru publiczność będzie mogła obejrzeć filmy nagrodzone na poprzednich festiwalach. Zwycięzca otrzyma Grand Prix, zostaną także przyznane nagrody w ośmiu kategoriach, oprócz filmów ocenione zostaną programy multimedialne i strony internetowe.
W kategorii filmów dokumentalnych zdobyliśmy już renomę - powiedział KAI dyrektor festiwalu filmowego Zygmunt Gutowski. Do konkursu przyjmujemy nie tylko zgłoszenia filmów krótkometrażowych ale i formy godzinne, dlatego udało nam się skupić wokół festiwalu czołówkę polskich dokumentalistów. Filmy dokumentalne, które z racji długości czasu projekcji nie zmieściły się w wymogach Ogólnopolskiego Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Krakowie, prezentowane są często na festiwalu w Niepokalanowie.
Natomiast w kategorii filmów fabularnych zgłoszeń do konkursu w ramach Festiwalu nie jest tak wiele, jak tego oczekiwaliby organizatorzy. "Ilość filmów fabularnych jest fotografią kinematografii światowej" - tak skomentował tę sytuację dyr. Gutowski. Filmy zgłaszane do konkursu są oceniane przez jurorów pod względem: tematu, przesłania, realizacji i jakości technicznej. Niestety nie wszystkie filmy fabularne spełniają te kryteria i dlatego tak niewiele z tej kategorii jest prezentowanych festiwalowej publiczności. Według dyr. Gutowskiego na festiwal przysyłane są dzieła, które nie budzą kontrowersji czy zastrzeżeń moralnych. Dodał on również, że w minionych latach w kategorii filmów fabularnych zwyciężały filmy inspirowane Biblią.
Jeszcze do 15 lutego przyjmowane są zgłoszenia do konkursu: filmów fabularnych, filmów dokumentalnych, programów telewizyjnych lub katechetycznych, filmów amatorskich, programów radiowych, nagrań muzycznych, programy multimedialne na CD-ROM, stron internetowych. Katolickie Stowarzyszenie Filmowe, przy ul. Barskiej 2, tel./fax 0-22 823 44 89;
awo / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 26 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-26 15:40 Katolicki Festiwal w Niepokalanowie przyciąga czołówkę polskich dokumentalistów

To jeden z najciekawszych festiwali filmów dokumentalnych, gromadzący czołówkę polskich dokumentalistów - ocenił Międzynarodowy Katolicki Festiwal Filmów i Multimediów w Niepokalanowie jego dyrektor Zygmunt Gutowski. W Warszawie 26 stycznia odbyła się konferencja prasowa zapowiadająca XV Międzynarodowy Katolicki Festiwal Filmów i Multimediów Niepokalanów 2000, który odbędzie się 22-28 maja 2000 r.
Podczas tegorocznej edycji festiwalu organizatorzy zapowiedzieli 20 godzin projekcji filmów z całego świata zgłoszonych do konkursu.

Ponadto każdego wieczoru publiczność będzie mogła obejrzeć filmy nagrodzone na poprzednich festiwalach. Zwycięzca otrzyma Grand Prix, zostaną także przyznane nagrody w ośmiu kategoriach, oprócz filmów ocenione zostaną programy multimedialne i strony internetowe.
W kategorii filmów dokumentalnych zdobyliśmy już renomę - powiedział KAI dyrektor festiwalu filmowego Zygmunt Gutowski. Do konkursu przyjmujemy nie tylko zgłoszenia filmów krótkometrażowych ale i formy godzinne, dlatego udało nam się skupić wokół festiwalu czołówkę polskich dokumentalistów. Filmy dokumentalne, które z racji długości czasu projekcji nie zmieściły się w wymogach Ogólnopolskiego Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Krakowie, prezentowane są często na festiwalu w Niepokalanowie.
Natomiast w kategorii filmów fabularnych zgłoszeń do konkursu w ramach Festiwalu nie jest tak wiele, jak tego oczekiwaliby organizatorzy. "Ilość filmów fabularnych jest fotografią kinematografii światowej" - tak skomentował tę sytuację dyr. Gutowski. Filmy zgłaszane do konkursu są oceniane przez jurorów pod względem: tematu, przesłania, realizacji i jakości technicznej. Niestety nie wszystkie filmy fabularne spełniają te kryteria i dlatego tak niewiele z tej kategorii jest prezentowanych festiwalowej publiczności. Według dyr. Gutowskiego na festiwal przysyłane są dzieła, które nie budzą kontrowersji czy zastrzeżeń moralnych. Dodał on również, że w minionych latach w kategorii filmów fabularnych zwyciężały filmy inspirowane Biblią.
Jeszcze do 15 lutego przyjmowane są zgłoszenia do konkursu: filmów fabularnych, filmów dokumentalnych, programów telewizyjnych lub katechetycznych, filmów amatorskich, programów radiowych, nagrań muzycznych, programy multimedialne na CD-ROM, stron internetowych. Katolickie Stowarzyszenie Filmowe, przy ul. Barskiej 2, tel./fax 0-22 823 44 89;
awo / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 26 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-26 13:46 "Kresowi księża harcerze" - nowa oferta wydawnicza

Wspomnienia o ponad trzydziestu księżach harcerzach i opiekunach harcerstwa zawiera wydana własnie książka "Kresowi księża harcerze - od Kamieńca Podolskiego do Nowogródka". Opracował ją i wydał Henryk Dąbkowski.
Autor zebrał dokumenty pochodzące z różnych źródeł - obok krótkich not biograficznych w książce zawarto wiele listów, artykułów prasowych czy zdjęć miejsc związanych z działalnością kapłańską.
Do napisania książki namówił autora ks. Michał Żukowski - kapelan 27 wołyńskiej dywizji AK, były hufcowy Dąbkowskiego.

To właśnie on przekazał pierwsze materiały dotyczące harcerstwa w Kamieńcu Podolskim.
W pracy zawarto biografie osób oddanych prawu i przyrzeczeniu harcerskiemu, którzy obok wychowania młodzieży byli wierni swoim ideałom w gułagu i na barykadach. Większość z nich pełniła funkcję kapelanów harcerskich. Wśród bohaterów książki jest bł. ks. Mieczysław Bohatkiewicz, kapelan hufca w Łunińcu, rozstrzelany przez Niemców, ks. hm. Stanisław Kopij, kapelan AK poległ w Powstaniu Warszawskim, ks. Jan Borysiuk założyciel harcerstwa w Kamieńcu Podolskim, zmarły w gułagu, ks. Władysław Czyżewski kapelan WP, jeden z pierwszych organizatorów walki o Wolną Polskę za czasów okupacji sowieckiej.
W kolejnych częściach książki znajdziemy m.in. wspomnienia o hm. ks. Marianie Luzarze - naczelnym kapelanie ZHP w Polsce od 1931 r.; księżach z diecezji kamienieckiej, łuckiej i żytomierskiej oraz pińskiej i po 1991r. z drohiczyńskiej. W ostatniej części zebrano zdjęcia indywidualne i grupowe z różnych uroczystości, obozów harcerskich oraz z gułagu.
Słowo wstępne do "Kresowych księży..." napisał ks. hm. Zdzisław Peszkowski - kapelan ZHP poza granicami kraju. Wyraził w nim wdzięczność dla dr Dąbkowskiego za odnalezienie i utrwalenie często męczeńskiego życia księży - harcerzy.
js / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 26 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-26 13:46 "Kresowi księża harcerze" - nowa oferta wydawnicza

Wspomnienia o ponad trzydziestu księżach harcerzach i opiekunach harcerstwa zawiera wydana własnie książka "Kresowi księża harcerze - od Kamieńca Podolskiego do Nowogródka". Opracował ją i wydał Henryk Dąbkowski.
Autor zebrał dokumenty pochodzące z różnych źródeł - obok krótkich not biograficznych w książce zawarto wiele listów, artykułów prasowych czy zdjęć miejsc związanych z działalnością kapłańską.
Do napisania książki namówił autora ks. Michał Żukowski - kapelan 27 wołyńskiej dywizji AK, były hufcowy Dąbkowskiego.

To właśnie on przekazał pierwsze materiały dotyczące harcerstwa w Kamieńcu Podolskim.
W pracy zawarto biografie osób oddanych prawu i przyrzeczeniu harcerskiemu, którzy obok wychowania młodzieży byli wierni swoim ideałom w gułagu i na barykadach. Większość z nich pełniła funkcję kapelanów harcerskich. Wśród bohaterów książki jest bł. ks. Mieczysław Bohatkiewicz, kapelan hufca w Łunińcu, rozstrzelany przez Niemców, ks. hm. Stanisław Kopij, kapelan AK poległ w Powstaniu Warszawskim, ks. Jan Borysiuk założyciel harcerstwa w Kamieńcu Podolskim, zmarły w gułagu, ks. Władysław Czyżewski kapelan WP, jeden z pierwszych organizatorów walki o Wolną Polskę za czasów okupacji sowieckiej.
W kolejnych częściach książki znajdziemy m.in. wspomnienia o hm. ks. Marianie Luzarze - naczelnym kapelanie ZHP w Polsce od 1931 r.; księżach z diecezji kamienieckiej, łuckiej i żytomierskiej oraz pińskiej i po 1991r. z drohiczyńskiej. W ostatniej części zebrano zdjęcia indywidualne i grupowe z różnych uroczystości, obozów harcerskich oraz z gułagu.
Słowo wstępne do "Kresowych księży..." napisał ks. hm. Zdzisław Peszkowski - kapelan ZHP poza granicami kraju. Wyraził w nim wdzięczność dla dr Dąbkowskiego za odnalezienie i utrwalenie często męczeńskiego życia księży - harcerzy.
js / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 26 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
2000-01-25 16:35 Historia lat jubileuszowych i anegdoty o zwierzętach w Salonie Wydawców Katolickich

Historia lat jubileuszowych oraz anegdoty, ciekawostki i prawdziwe historie o zwierzętach to tematy książek przedstawionych 25 stycznia w Salonie Wydawców Katolickich na warszawskich Stegnach.
"Historia lat świętych", Janusz Smołucha, Stanisław A. Sroka, Wydawnictwo WAM, Kraków 1999 r. Książka zawiera chronologiczny opis dwudziestu pięciu tzw. zwykłych lat jubileuszowych, od 1300 do 2000 roku. Autorzy zamieścili także relację z obchodów ostatniego z tzw. nadzwyczajnych lat łaski. Został on ogłoszony w 1983 roku przez papieża Jana Pawła II z okazji 1950 rocznicy śmierci Chrystusa.

Czytelnik "Historii lat świętych" dowie się m.in., że lata jubileuszowe obchodzono najpierw co 100, potem co 33, a od połowy XV wieku co 25 lat. Książka zawiera także tekst bulli "Incarnationis mysterium" ogłaszającej jubileusz roku 2000 oraz rozporządzenia dotyczące uzyskania odpustu jubileuszowego.
"Arka Noego, czyli człowiek i zwierzęta", wybrał i opracował ks. Stanisław Klimaszewski MIC, Wydawnictwo Księży Marianów, Warszawa 2000. Jest to zbiór różnych prawdziwych historii, anegdot, aforyzmów i ciekawostek z życia zwierząt. W książce można przeczytać m.in. "Kazanie św. Franciszka do ptaków", opowiadanie o słoniu, który uratował człowieka i modlitwę psa. Zbiór ten zajmuje się różnymi gatunkami zwierząt. Najwięcej jednak można znaleźć tekstów o zwierzętach służących człowiekowi, wśród których pies zajmuje miejsce szczególne. Dlaczego? Odpowiedzią może będzie następujący aforyzm: "Racją, dla której psy mają tylu przyjaciół, jest to, że poruszają ogonem a nie językiem". Książka ma stanowić pomoc dydaktyczną dla wychowawców, katechetów, nauczycieli. Skierowana jest również do dzieci i młodzieży.
ib / Warszawa
--
Katolicka Agencja Informacyjna
ISSN 1426-1413; Data wydania: 25 stycznia 2000
Wydawca: KAI; Red. naczelny: Marcin Przeciszewski
Strony: początek 434 435 436 437 438 439 440 441 442 443

KAI zastrzega wszelkie prawa do serwisu. Użytkownicy mogą pobierać i drukować fragmenty zawartości serwisu internetowego www.kai.pl i www.ekai.pl wyłącznie do użytku osobistego. Publikacja, rozpowszechnianie zawartości niniejszego serwisu lub jej sprzedaż (także framing i in. podobne metody), są bez uprzedniej pisemnej zgody KAI zabronione i stanowiąc naruszenie ustaw o prawie autorskim, ochronie baz danych i uczciwej konkurencji - będą ścigane przy pomocy wszelkich dostępnych środków prawnych.
(Zapraszamy do prenumeraty serwisu prasowego KAI tel. 22 635 77 18 mail marketing@ekai.pl)

Wykonanie: ALX - szkolenia i specjaliści IT